วันนี้นอนเช้าตื่นก็เช้า สืบเนื่องมาตั้งแต่เมื่อคืน นอนไปตอนห้าทุ่มกว่า ๆ แต่ดันทะลึ่งมาตื่นเอาตอนตีหนึ่งครึ่ง เลยนอนไม่หลับ นั่งเล่นเกม Cafe World ใน FaceBook ไปจนถึงตีสามครึ่ง ถึงจะได้นอน พอเจ็ดโมงเช้าก็ตื่นมาอยู่เป็นเพื่อนหลาน เพราะว่าแม่กับพี่หญิง จะออกไปตลาด ไปอยู่บ้านแม่ ก็ไม่ได้เฝ้าหลานหรอก ให้หลานเฝ้า เพราะว่าหลับ ไอ้หลานก็ดูการ์ตูน มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนเค้ากลับกันมาแล้ว

แล้วเราก็กลับบ้าน ทีแรกว่าจะนอนต่อ แต่ไป ๆ มา ๆ ก็ล้างจาน ซักผ้า เพราะกลัวว่า ซุักสายแล้ว เครื่องแบบจะไม่แห้ง ก็เลยซักก่อน ก็เลยไม่ได้หลับอีก เพราะแม่ให้ขับรถพาแม่ไปช่องแสมสาร จะไปซื้อปูให้ยาย

ไปถึงก็ไปเจอหอยบิด ลาภปากเลย ซื้อมา 3 โล 100 ได้มากี่ตัวไม่รู้ล่ะ ส่วนปูได้มา โลละ 280 บาท ตัวใหญ่ ๆ ทั้งนั้น

เดิน ๆ ไปเจอ ฉลาม กับ ปู อีก เลยถ่ายรูปมา กะเล่นมุข ฉลามปู

กลับมาถึงแม่ก็เอามานึ่งให้ ประมาณ 15 นาทีก็ได้กิน

กินไป 10 กว่าตัวก็อิ่มละ หอยมันตัวโต เนื้อแน่น ให้เป็นความรู้เผื่อคนเสิรชมาเจอ หอยบิด เป็นหอยทะเล เป็นหอยสองฝา ซึ่งจะฝังตัวอยู่ในทะเล เนื้อของมันจะออกนิ่ม ๆ เหนียว ๆ รสชาติออกมัน ๆ เค็ม ๆ ไม่มีเลือด และไม่คาว เหมาะที่จะนำมานึ่ง หรือย่าง จิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ด ใครที่ชอบกินหอย ลองดูนะ อร่อยมากเลย

กินอิ่ม ก็เล่นเกมต่อยันเย็น จนมานั่งเขียนไดฯ นี่แหละ ถึงได้เลิกเล่น ณ ตอนนี้ก็ยังง่วงๆ ปวดหัวหน่อย ๆ อยู่เลย แต่ไม่นอนละ เดี๋ยวซัดกาแฟสักหน่อย นอนสักเที่ยงคืน กำลังดี คืนนี้อยากดู คริส หอวัง ในรายการ วู้ดดี้ … เกิดมาคุย

วันนี้เอาเป้ามาติดที่ประตู เอาไว้เล่นเกมปาเป้า เมื่อก่อนชอบมากถึงขนาดซื้อลูกดอกดี ๆ มาใช้เลยทีเดียว ส่วนเป้า ก็เป็นของเก่า ฝากให้แม่เอามาให้จากบ้านที่กรุงเทพฯ อีกหน่อย ประตูบานนี้คงเป็นรูพรุนแน่ ๆ เลย เพราะลองซ้อมๆ  ดูวันนี้ก็ออกนอกเป้าไปเยอะมากเลย

ป.ล. วันนี้ได้อ่านหนังสือจบไป 2 บทนะ ไม่ได้เหลวไหลหรอกน่า

วันนี้เป็นวันหยุด วันปิยมหาราช ไอ้เราก็อยู่กับบ้าน รอแม่กับพี่หญิง แล้วก็เจ้าพันช์มาที่สัตหีบ ใจจริงวันนี้อยากจะซักผ้า แต่ฝนก็ดันตกแต่เช้า จนถึงเที่ยงเลย แล้วที่บ้านก็ดันไม่มีอะไรจะกินอีก ไอ้เราน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เจ้าโม น่ะสิ ไม่มีอะไรกิน เลยต้องเดินตากฝนไปซื้ออะไรมาให้มันกิน เพราะว่าร่มก็ดันไม่มีอีก

ทีแรกนึกว่าร้านแถว ๆ บ้านจะเปิด แต่ไม่เปิดอีก สงสัยว่าจะเช้าไป แต่เห็นว่า เดินไปอีกหน่อย มีร้านอาหารเป็นเพิง ๆ เปิดอยู่ ก็เลยเข้าไปดู เห็นว่าขายก๋วยจั๊บ เลยซื้อไว้สำหรับตัวเองถุงนึง ส่วนของหมา ซื้อขนมปังไส้กรอกไปให้ กะว่าเดี๋ยวแกะแต่ไส้กรอกให้มันกิน

พอกลับถึงบ้าน แกะไส้กรอกออกดู โหยแม่งเก่าแล้ว ทำท่าว่าจะเสีย มันเริ่มเหนียว ๆ เป็นยางแล้ว เลยทิ้งเลย ทีนี้หมาก็ไม่มีอะไรกินสิครับ เลยต้องเดินไปไกลถึง 7-11 ตากฝนอีกแล้ว คราวนี้เปียกเยอะเลย ก็ได้ ไส้กรอกเซเว่น กับ  ปลากระป๋อง

มาถึงก็เอาไส้กรอกให้กินก่อน ต้องป้อนมันด้วยนะ เอาวางใส่จาน แม่งไม่กินเว้ย พอให้มันกินไปนิดหน่อย ก็คลุกปลากระป๋องกับข้าวสวย ใส่จานไว้ให้ เสือกไม่กินอีก ไฮโซววววว่ะ ก็เลยต้องค่อย ๆ ป้อนไส้กรอกให้มันกินจนอิ่มนั่นแหละ

จากนั้นเราก็มานั่งวาดรูปพู่กันจีนไปเรื่อยเปื่อย วันนี้ฝึกเบสิค รูปไผ่อย่างเดียวเลย แต่ก็แอบวาดรูปประภาคาร ตามแบบขวดไวน์ในบ้านรูปนึง ออกมาดูดีใช้ได้ แต่ใบไผ่ กับลำต้น ยังไม่ได้เรื่องเหมือนเดิม แต่ยังงัย ๆ ก็จะพยายามฝึกต่อไป

แม่มาถึงบ้านตอนบ่าย ๆ เห็นว่าไปแวะสวนเสือศรีราชามา ส่วนโปรแกรมวันนี้ไม่ได้ไปไหนแล้ว ตอนเย็น แม่ก็ไปซื้อข้าวต้ม , ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ , ขนมปังสังขยา กับนมวัวมาให้ เราก็มีหน้าที่กิน ๆ ๆ เสร็จแล้วก็มานั่งเล่นเกม กับ วาดภาพต่อ ประมาณตีหนึ่งก็นอน หมดไปอีกวัน

วันนี้กลับบ้านไปอยู่กับแม่ แต่จริง ๆ ก็ไม่ค่อยได้อยู่ ได้คุยกันเท่าไหร่หรอก ก็อยู่แต่บนห้อง ได้คุยกันตอนลงไปข้างล่างบ้างเล็กน้อย ซึ่งก็เป็นปกตินิสัยของเรา อยากคุยมากกว่านี้อยู่เหมือนกัน แต่ที่อยากจะคุยก็คุยไปหมดตั้งแต่ตอนมายืมรถพ่อคราวก่อนแล้ว ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรอัพเดท นอกจากเรื่องรอคำสั่งว่าจะไปอยู่ที่ไหน กับเรื่องบ้านที่สัตหีบ ส่วนเรื่องอื่น ๆ ก็ให้รู้ไม่ได้อีก เฮ้อ ชีวิตผู้ใหญ่ทำไมมันยากอย่างนี้นะ

กิจกรรมที่ทำวันนี้ก็เป็นการนั่งทำ Mind Map บันทึกการเดินทาง เป็นการสรุปรวบยอดของการเดินทาง และสิ่งที่อยากจะเขียนลงไปในหนังสือ ก็ได้ออกมาเยอะ แล้วก็เขียนคำนำไป กับเริ่มเรื่องไปนิดหน่อย

ตอนเย็นออกไปกินบาร์บีคิว พลาซ่า กัน ก็ไปทั้งบ้าน ขาดพ่อคนเดียว เพราะเลิกงานดึก กลับบ้านมาก็อาบน้ำ เล่นเน็ต นอน

แปะโฆษณาเมืองไทยประกันชีวิตตัวนี้ไว้เปิดดูวันหลังหน่อย ชอบมาก เพราะและซึ้ง สะเทือนใจอย่างแรง แต่ในอีกแง่หนึ่งก็ให้กำลังใจกับคนดู และก่อให้เกิดความรู้สึกที่ว่า เราจะอยู่เฉย ๆ ไม่ได้แล้ว ต้องทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง ทำอะไรเพื่อคนที่เค้าด้อยโอกาสก็เราบ้าง

อีกอันเป็นเวอร์ชั่นการ์ตูน อันนี้ก็น่ารัก

ส่วนอันนี้เป็นเวอร์ชั่นดั้งเดิมเลย ก็ยังคงความเพราะ แต่ให้อารมณ์น่ารักมากกว่า

วันนี้เอารถไปเข้าศูนย์มา หลังจากที่เอารถไปลุยมาซะขนาดนั้น ก็เลยมีหลายอาการให้ซ่อม คือ

1. เปลี่ยนน้ำมันเครื่อง เพราะว่าวิ่งไปเกือบ 2,000 กิโลแล้ว แล้วน้ำมันเครื่องที่ใส่ก็ไม่ใช่ Motul ด้วย เลยเปลี่ยนเร็วหน่อย
2. เปลี่ยนสายเซนเซอร์ความเร็ว
3. เปลี่ยนสายไฟสวิทช์สตาร์ท ที่มันหัก แล้วเราซ่อมแก้ไขมันไปก่อน
4. สายแตร ที่เราตัดออกแล้วเอามาต่อสายไฟสตาร์ท
5. เปลี่ยนผ้าเบรคหน้าหลัง เพราะว่าจะหมดอยู่แล้ว กับให้ดูก้านเบรคหน้าหน่อย ที่มันแข็ง ๆ บีบยาก

ก็ถือว่าทำเยอะล่ะนะ ส่วนใหญ่จะเป็นงานไฟฟ้า เพราะว่ารถมันเปลือย ทำให้เกิดความชื้นได้ง่าย ส่วน Joint ต่าง ๆ ก็เป็นปัญหาเหมือนกัน เพราะไม่ได้ใช้สายแข็ง ก็เลยหักง่าย ถ้า Tiger แก้ตรงจุดนี้ได้ล่ะก็ แจ่มเลย

ที่ศูนย์ ก็เจอกับรถ Tiger Retro ที่เอามาติดรถพ่วงข้าง โอ้โห ถูกใจอย่างแรง อยากได้สักคัน เอาไปขับต่างจังหวัด แล้วเอาโกลเด้นท์ นั่งไปด้วยนะ คนมองตรึม 5555 ถามราคาแล้ว สนนราคา 49,000 โอ้ว แพงไปหรือเปล่า เพราะว่าตัวมอเตอร์ไซค์แค่ 29,800 เอง รถพ่วงนี่มันแพงขนาดนี้เลยเหรอ จริง ๆ  ไม่น่าเกิน 40,000 นะ เดี๋ยวขอดูราคาอย่างเป็นทางการอีกทีดีกว่า ถ้าราคาเหมาะสม เก็บตังค์ซื้อเลย เก็บไว้ขี่เล่นขำ ๆ

วันนี้ลองวาดภาพพู่กันจีนด้วยสีเป็นครั้งแรก โดยเริ่มจากสีแดงของดอกซากุระก่อน ก็ยังไม่สวยหรอก ได้ออกมาแค่นี้

เสร็จแล้วก็เปิด Youtube ดูวีดีโอสอนวาดภาพดอกไม้ ก็เลยลองวาดดู พร้อมกับภาพปลาที่คิดว่าวาดได้ดีที่สุดด้วย

แล้วก็ฝึกใช้พู่กันอีกหลายหน้า เพราะคิดว่าการวาดภาพต้องฝึกพื้นฐานให้ดี ๆ หลังจากนั้นแล้ว จะวาดอะไรก็ง่ายแล้ว

วันนี้ไปไขตู้ไปรษณีย์ ได้โปสการ์ดมาอีกแล้ว คราวนี้ 64 ใบ รวมกับที่น้องปั๋มเอามาให้เมื่อคืนด้วย

เมื่อคืนไปงานเลี้ยงของเรือหลวงสุโขทัยมา เห็นคนหน้าใหม่อยู่หลายคน แต่คนเก่า ๆ ก็ยังอยู่กันเยอะ มีความสุขกันดี แล้วก็ได้กุญแจตู้ ปณ. มาจากน้องเก่งด้วย ถึงได้มาไขตู้ในวันนี้

ก่อนกลับก็แวะเข้าไปที่เรือพุทธฯ 2 เรือที่คาดว่าจะได้ไปทำงาน ตอนนี้เรือจอดอยู่ที่ อรม. พอไปถึงก็ต้องจอดรถแล้วเดินเข้าไป อย่างไกลเลย เซ้งเซ็ง เป็นนายทหารแล้วนะเนี่ย แล้วการเดินนี่เสียเวลาทำงานมากเลย ถ้าต้องออกมาข้างนอกสัก 2-3 รอบ หรือจะไปโรงงานต่าง ๆ ที เส่ียเวลาไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ทำให้การทำงานด้อยประสิทธิภาพลงนะแบบนี้ ไม่รู้คิดได้งัย

จริง ๆ ไม่ว่านะ ที่ให้จอดรถไว้ข้างนอก แต่ข้างในต้องมีรถสาธารณะไว้คอยบริการสิ จะให้เดินตลอดแบบนี้มันไม่ถูกต้องเลย

ไปถึงก็เจอพี่หิน พี่หลิม เราก็ซื้อกล้วยแขก มันทอด ฟักทองทอด ไปแลกข้าวกลางวัน ซึ่งก็เป็นขนมจีนน้ำยา พ่อครัวฝีมือยังดีอยู่เหมือนเดิม แล้วก็คุยกัน พร้อมกับนั่งรถน้องที่มีใบอนุญาตผ่านออกมา เสร็จแล้วเราก็ขับเอารถไปคืนพ่อที่ทำงานก่อนที่จะกลับบ้าน

วันนี้เป็นวันจบการศึกษา หลักสูตรทั้งหลายของแต่ละโรงเรียนของ ยศ.ทร. ทั้งหลักสูตรเรา ชั้นต้นพรรคกลิน รุ่นที่ 38 , หลักสูตรชั้นต้น เพิ่มวิชา , หลักสูตรเสนาธิการทหารเรือ และหลักสูตร วิทยาลัยการทัพเรือ

สำหรับเราก็ได้แค่ใบประกาศนียบัตรอย่างเดียว ได้ที่ 23 เกรด 2.75 ไม่ถึง 2.8 อีกแล้ว แต่ถ้าดูภาพรวมเกรดมันจะไม่หนีกันเท่าไหร่ คนที่อยู่อันดับใกล้ ๆ กัน เกรดจะห่างกันเป็น . เลย เลยไม่ซีเรียส รู้อยู่แล้ว ว่าการวัดผลครั้งนี้มันไม่ได้มาตรฐาน อีกอย่างเราได้เกรด A ในวิชาที่หน่วยกิจน้อยด้วย ส่วนวิชาที่หน่วยกิจมาก ๆ ก็ได้เกรดไม่ดี มันก็เลยฉุด แต่ในหลายวิชาที่เราคิดว่าทำได้ แต่ทำไมเกรดออกมาไม่ดีก็ไม่รู้ ตรงนี้ยังข้องใจอยู่ แต่ก็ไม่ได้ไปขอดูผลอะไร ก็ช่างมัน ก็ยอมรับว่าตัวเองไม่ได้ตั้งใจสักเท่าไหร่ และนี่ก็คือผลของมัน

ที่คิดว่าจะได้รางวัล บทความดีเด่น ก็ไม่ได้ ทั้งดีเด่น ทั้งชมเชย คงต้องทบทวนตัวเองว่าไม่ดีตรงไหน แต่ในใจลึก ๆ คิดว่า เพราะส่งช้าเลยกำหนดแน่เลย แต่ก็ยังไม่ได้อ่านของคนอื่นที่ส่ง เลยไม่รู้ว่าเค้าเขียนดีไม่ดีอย่างไร ทีแรกก็ผิดหวังนะ แต่แป๊บเดียวก็ยอมรับได้แล้วล่ะ ช่างมัน เดี๋ยวเอาบทความนี้ไปลงกระดูกงู ละกัน ถ้าของที่นี่ไม่ได้ลง แสดงว่ามันไม่ได้เรื่องจริง ๆ นั่นแหละ

ในพิธีปิดหลักสูตร เห็นนักเรียนเสธ. มีรางวัลเยอะมาก ทั้งรางวัลเรียนดี รางวัลเอกสารวิจัย รางวัลข้อพิจารณาฝ่ายอำนวยการ แล้วมีพี่คนนึง ได้รางวัลโคตรเยอะ เรียนกลับไปเที่ยวนี้ โล่ห์เต็มบ้านเลย ก็เลยคิดว่า ถ้าเรียนเสธ. ตั้งใจเอาจริง สักปีนึงนี่คุ้มเลยนะ ได้โล่ห์เพียบ ก็น่าลองดูอยู่เหมือนกัน

กลับมาจากพิธี ก็เก็บของจากห้อง จริง ๆ เก็บมาตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะมาถึงตั้งแต่ 7 โมงเช้า เอารถพ่อมาขน ทั้งวันนี้ก็เดินขึ้นลงตึกชั้น 4 ประมาณ 20 รอบได้ พอขนเสร็จก็กลับสัตหีบไปเก็บของเลย

พอไปถึงก็ขนของลง เก็บของให้เข้าที่แบบคร่าว ๆ ก่อน พอมีเวลาจะมาเก็บละเอียดทีหลัง เพราะยังต้องทำความสะอาดบ้านอีก เฮ้อ เหนื่อย

เปิดเรียนมาหลังจากไปดูงาน แต่วันนี้ก็มีแค่สัมมนา วิจารณ์หลักสูตร กับตีกอล์ฟ แต่ว่าเราตีไม่ไหว ยังเจ็บไหล่กับขาอยู่ ไม่อยากให้มันเจ็บมากไปกว่านี้ เลยจับกริปตามอาจารย์ กับตีไป 6 ลูก อาจารย์ชมด้วยว่าจับกริปดี

วันนี้ก็ซักผ้าไป 2 ถัง ซักรองเท้าขาวไป 1 คู่ เฮ่อ นี่คงเป็นอาทิตย์สุดท้ายแล้ว ที่ต้องซักมือ เซ็งจริง ๆ ซักมือมา 6 เดือน เซ็งสุด ๆ

ตอนเช้าไปหาหมอที่โรงเรียน เพราะกังวลเรื่องกระดูกที่มันปูด ๆ ออกมาตรงแข้ง กับอีกหลายที่ตามแขนขา ซึ่งเวลากด ๆ มันจะเจ๊บแปล๊บ ๆ แต่เวลาเดินก็ไม่ปวดอะไร หมอก็บอกว่า อุบัติเหตุครั้งนั้น ทำให้เยื่อหุ้มกระดูกฉีกขาด หรืออาจจะมีกระดูกร้าวเล็กน้อย ทีนี้เลือดก็เลยมาคั่งตรงนี้ เพื่อสร้างเสริมส่วนที่สึกหรอ โดยจะมีแคลเซี่ยมมาเกาะที่บริเวณนั้น ๆ แล้วเกิดเป็นกระดูกขึ้นมาใหม่ชื่อว่า “แคลซัส” ซึ่งพอมันรักษาตัวเสร็จ กระดูกชั้นในก็จะดูดแคลเซี่ยมตรงนี้เข้าไป ทำให้มันยุบลงเอง แต่ก็ต้องใช้เวลาหน่อย หมอบอกว่าถ้ากระดูกไม่ผิดรูป เดินไม่เจ็บ ไม่ปวดก็ไม่เป็นอันตรายอะไร

ส่วนวันนี้ก็ยังบ้าวาดภาพอยู่ ก็ได้มาอีกหลายภาพ

ซากุระ

ม้า

ไผ่

ตอนนี้มือก็ยังไมนิ่งเท่าไหร่ แต่ก็มีสมาธิดี แล้วก็เข้าใจพู่กันขึ้นมาอีกหน่อย ส่วนกระดาษวาดเขียนก็เหลืออีกไม่กี่แผ่นแล้วถ้าไม่วาดหน้าหลังด้วย ก็ต้องซื้อเล่มใหม่แล้ว จะต้องใช้สมุดวาดเขียนกี่เล่มนะ ถึงจะวาดภาพได้เก่งเนี่ย แต่ก็จะพยายามต่อไปล่ะนะ

ป.ล. พู่กันขนแข็งด้ามเล็กที่ซื้อมาที่ร้าน นานมี พู่หลุดซะแล้ว คงเปียกน้ำมากไปหน่อยล่ะมั้ง เฮ้อ ของถูกก็เงี้ย ไม่ดีเลย

วันนี้เริ่มดีขึ้นหน่อย ปวดหัวน้อยลง แต่ท้องเสียเหมือนเดิม แต่ก็อุตส่าห์ไปดู District 9 มาได้อีก โคตรชอบเลย หนังดีมาก สะท้อนภาพของมนุษย์จริง ๆ ที่มีแต่ความโหดเหี้ยมโหดร้าย ทำเพื่อผลประโยชน์ ความยึดมั่นถือมั่นบางอย่างได้อย่างไม่น่าเชื่อ ยอดมาก ๆ

พอกลับมาก็มาฝึกวาดภาพพู่กันจีนต่อ ความนี้ก็ก้าวหน้าไปได้นิดหน่อย เริ่มคันไม้คันมือ อยากวาดเป็นภาพบ้างแล้ว

ต้นไผ่ กับแพนด้าที่เอาแบบมาจากโลโก้ WWF

จะวาดแมวแต่ออกมาเป็นหมี กับใบไผ่

ดอกซากุระ

แพนด้า

กว่าจะวาดได้หมดนี่ก็ตีสองกว่าแน่ะ นอนดึกอีกแล้ว เดี๋ยวไม่สบายอีกทำงัยล่ะเนี่ย

กลับมาจากเที่ยวก็เปื่อย(ป่วย)เลย ปวดหัว ท้องอืดผสมท้องเสียด้วย แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นหนักอะไร ยังลุกทำอะไรไหว

ช่วงเที่ยงก็ออกไปหาร้าน นานมี ที่เยาวราช เพื่อซื้อกระดาษ Xuan มาวาดภาพพู่กันญี่ปุ่น ซึ่งดูจากแผนที่ใน Google Map แล้วก็ถามคนแถวนั้น ก็เจอไม่ยากนัก

กระดาษ Xuan ที่ร้านนี้มี 2 แหล่งที่มา คือกระดาษนอก และกระดาษที่ผลิตในประเทศ ขายเป็นแผ่นใหญ่ ๆ ต้องเอามาตัดเอง ถ้าต้องการวาดภาพขนาดเล็ก ก็เลยลองซื้อมาทั้งสองแบบ แล้วก็ซื้อพู่กันมาอีก 2 แบบ กับหมึกมาอีกหนึ่งขวด

เสร็จแล้วก็ออกจากร้าน ไปร้านกาแฟของเว็บ Bangkok Espresso Lap ซึ่งชื่อร้านกับชื่อบริษัทและชื่อเว็บไม่ตรงกัน ก็เลยหาไม่เจอ เลยต้องเข้าเว็บจากมือถือแล้วโทรถามเจ้าของร้านเอา ความจริงก็เจอร้านแล้วล่ะ เพราะวนดูรอบวงเวียน 22 แล้ว ก็เห็นมีร้านกาแฟร้านนี้อยู่ร้านเดียว ซึ่งภายนอกดูไม่ค่อยเหมือนร้านกาแฟเท่าไหร่ คือมันมีโต๊ะให้นั่งดื่มอยู่โต๊ะเดียว แล้วสภาพก็เหมือนไม่ได้จัดเพื่อรับแขกเลย เราไม่แน่ใจก็เลยลองถามผู้ชายในร้านดู ว่าที่นี่ใช่ Bangkok Espresso Lab หรือเปล่า เค้าก็บอกไม่ใช่ แล้วบอกให้ไปดูชื่อร้านข้างนอก ก็ไปดู เออ มันก็ไม่ใช่นี่หว่า ก็เลยโทรถาม สรุปแล้วก็คือ ร้านนี้นั่นแหละ เลยเข้าไปให้ลึกอีก เลยได้เห็นเครื่องชงกาแฟ Speedster ค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย ตัวเครื่องไม่ได้สวยเหมือนในรูปสักเท่าไหร่เลย ไม่เป็นไร ลองดูซิว่ารสชาดเป็นอย่างไร ก็เลยสั่งลาเต้ร้อนมาลอง พอได้ลองก็ต้องบอกว่า ใส่นมเยอะไปหน่อย กาแฟไม่เข้มเลย น่าผิดหวังเอามาก ๆ เลย

ดื่มกาแฟเสร็จก็ไป วรจักร ต่อ ไปซื้อที่วางแก้วน้ำของ Fino มาติด 190 บาท ของ Yamaha แท้ ๆ เสร็จแล้วก็กลับห้อง พอกลับมาถึงฝนก็ตกอย่างหนักเลย โชคดีจริง ๆ ไม่อย่างนั้น กระดาษเปียกล่ะเสียดายตังค์แย่

บ่ายนอนได้ตื่นนึง ก็ตื่นมาวาดภาพพู่กันจีน วันนี้ลองวาดเส้น ใบไม้ แล้วก็ต้นไผ่ กับนึกสนุกลองวาดแพนด้าตามในหนังสือดู ปรากฎว่าออกมาอ้วน ไม่สวยเลย ก็คงต้องฝึกพื้นฐานกับหมึกดำไปเรื่อย ๆ นั่นแหละ กว่าจะเก่ง คงอีกนาน

ตกเย็นอาการปวดหัวก็ยังไม่หายเลย เฮ้อ ปวดหัวแปลก ๆ จังเลย เหมือนจะมีไข้ เมื่อยเนื้อตัว ท้องอืดทีไร มีอาการเหล่านี้ทุกที นี่เค้าเรียกโรคอะไรกันเนี่ย