Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 24,000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 9 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

วันนี้ก็เป็นวันก่อนวันแม่ แต่งกายด้วยชุดขาวน้อย งานการก็ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่ เพราะเป็นช่วงพักก่อนออกทะเลอีกครั้งหนึ่ง ดังนั้นครึ่งวันบ่ายก็เลยขอลาดีกว่า มานั่งทำงานชิลๆ แถว “พันธุ์หมาบ้า” เผื่อจะได้บทความดีๆ สักหนึ่งบทความ แต่ที่แน่ๆ ได้อัพไดอารี่สักที

อันที่จริง มานั่งแถวๆ นี้เพื่อรอพัสดุด้วย สั่งหนังสือ ธี.วี. กับ Sphere ของน้อง Cocon แล้วก็หนังสือของตัวเองอีก 12 เล่มจากศูนย์หนังสือจุฬา ที่สั่งให้ผู้การณรงค์ 10 เล่ม อยากให้มาวันนี้เลย จะได้ไปเก็บเงินผู้การเลย ไม่งั้นต้องรอไปถึงอาทิตย์หน้า ตอนนี้จนกรอบแล้ว 555 แต่ตอนนี้กยังไม่มาเลยอะ

วันนี้ลูกไปพิษณุโลกกับตายายวันที่สองแล้ว ยายบอกว่าร้องหาแม่ตอนเที่ยงคืนกับตีสาม คิดว่าไป 5 วันนี่คงจะชินกับการไม่เจอแม่ได้มั้ง ลูกไม่อยู่ก็คิดถึงลูกเหมือนกันนะ แต่ว่าก็ชินแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้เจอลูกตั้งเป็นเดือน แต่แม่มันก็ยังบ่นๆ คิดถึงอยู่เหมือนกัน

The Blog-Health-o-Meter™ reads Wow.

Crunchy numbers

The average container ship can carry about 4,500 containers. This blog was viewed about 24,000 times in 2010. If each view were a shipping container, your blog would have filled about 5 fully loaded ships.

In 2010, there were 64 new posts, growing the total archive of this blog to 319 posts. There were 359 pictures uploaded, taking up a total of 17mb. That’s about 7 pictures per week.

The busiest day of the year was September 8th with 169 views. The most popular post that day was Tiger Retro พ่วงข้าง.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were zedth.exteen.com, google.co.th, th.wordpress.com, topicstock.pantip.com, and search.conduit.com.

Some visitors came searching, mostly for tiger retro, บัตรเชิญ, ถวายพระพรในหลวง, รถพ่วงข้างมอเตอร์ไซค์, and เครื่องชงกาแฟ.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

Tiger Retro พ่วงข้าง October 2009
3 comments

ไว้อาลัยแด่ เพื่อนแคน ตำรวจคนดี September 2007
38 comments

สีทนความร้อน Rust-Oleum April 2008
3 comments

ทำบัตรเชิญ February 2008
2 comments

ลายมือขาด June 2010

YouTube – โลมา กับ ราชนาวี

เช้านี้ฟ้าขมุกขมัว มีแววว่าฝนจะตก แต่ก็ไม่ตก มีหยดน้ำตกลงมาบ้างเล็กน้อย แต่ไม่ทำให้เปียก ซึ่งก็ทำให้การขี่จักรยานไปเรือวันนี้ชิลมาก ๆ อากาศเย็น แดดไม่มี พอไปถึงที่เรือก็กินข้าว อาบน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดหมี แล้วก็ทำงาน

ตกเย็น 4 โมงหน่อย ๆ ก็ออกจากเรือ แต่คราวนี้แดดแรงเชียว ดำอีกแน่เลย จากเรือก็ไปบ้านโจ้ก่อน  เพราะว่าจะไปเอาของที่ฝากไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ที่ไปงาน KM ที่กรุงเทพฯ พวกของที่ฝากไว้ รวมถึงเป้สะพายหลังที่เราสะพายมาตั้งแต่ที่เรือ ก็ฝากให้วิเอากลับบ้านไปด้วย โดยให้วิมารับไปจากบ้านโจ้ แล้วเราก็ไปขี่จักรยานต่อ

วันนี้ก็ตั้งใจจะขี่ขึ้นเขากรมหลวงฯ อีกครั้ง เพราะว่ามันได้แรงสุดแล้ว และก็น่าจะทำให้น้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วด้วย ก็เลยขี่ขึ้นอีกรอบ และครั้งนี้ก็เหมือนเดิม คือขี่เมื่อไหว ไม่ไหวก็จูง ก็จูงตรงทางชันที่เดิมนั่นแหละ แต่ที่วันนี้แตกต่างจากเมื่อวานก็คือ มีคนขี่จักรยานขึ้นเขาเพียบเลย เกือบ 20 คันเห็นจะได้ แต่ทุกคันก็แซงเราไปหมดเลย ก็ทุกคนเค้าเป็นนักขี่ขาประจำนี่นา แต่ที่น่าอับอายที่สุด ก็คือโดนน้องวิ่งแซงนี่สิ เห็นใส่ชุดฝึกวิ่ง สงสัยจะเป็นมนุษย์กบ โคตรฟิตเลย แล้วก็มีอีกคนหนึ่ง ขี่ขึ้นไปบนเขาเสร็จก็ลงมาแล้วก็ขี่ขึ้นไปอีก ไม่รู้ว่าขึ้น-ลงทั้งหมดกี่เที่ยว ฟิตมาก

ขาลงเราก็แวะไปหาดม้าน้ำ ชมทะเลแบบใกล้ๆ  และก็ถ่ายรูปซะหน่อย

มาถึงที่หาดนี้ พื้นรองเท้าเราก็หลุดออกมา หลุดแบบขาดเลย ก็เลยคิดว่าคงต้องทิ้งรองเท้าคู่นี้ซะแล้ว คู่นี้เป็นรองเท้าจักรยานของ Shimano ราคา 3,000 กว่าบาท จำได้ว่าตอนนั้นกัดฟันซื้อเลย ซื้อตอนสมัยยังขี่จักรยานคันเก่าอยู่ รู้สึกจะตั้งแต่เป็น นักเรียนนายเรือด้วยนะ ก็ใช้มาจนถึงทุกวันนี้ ก็คิดว่าคุ้มแล้วล่ะ

ส่วนขากลับก็แวะร้านดอกดิน เหมือนเคย ของเรายังไม่มา แต่เห็นแว่นตา Oakley กับ รองเท้า Shimano ก็อยากได้อีกละ แต่อยากได้รองเท้ามากกว่า เพราะแว่นตาดำ ปกติเราก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว จะใช้ต้องใส่คอนแท็คเลนส์ อีกอย่างราคาตั้งหมื่นกว่าแน่ะ คงไม่ซื้อหรอก ได้แค่อยากนั่นแหละ ส่วนรองเท้ายังไม่ได้ถามราคา แต่ดูแล้วไม่น่าจะแพง ไม่แน่ก็อาจจะจัดอีก แต่คิดว่าหาซื้อพวกแร็คกับกระเป๋าพ่วงข้าง แล้วก็บังโคลนก่อนดีกว่า รถจะได้สวยครบสูตร อะฮิ อะฮิ

กลับถึงบ้านดูสถิติ วันนี้ปั่นไป 2 ชม. 32 นาที ระยะทาง 41.39 กม. เบิร์นแคลอรี่ไป 556.3 kcal เยอะมาก เลยทำให้หิวมากด้วย มาถึงก็รีบอาบน้ำออกไปซื้อของกิน ซื้อข้าวมันไก่มากล่องนึง กับแกงเห็ดขอนผักหวาน ลาบเป็ด แล้วก็ตำมะม่วง สามอย่างหลังนี่วิอยากกินหมดเลย แล้วก็ซื้อ ซันไบท์มาอีก 2 ห่อ อันนี้เราอยากกินเอง ความจริงอยากกินเลย์มากกว่า แต่ตัวที่มันลดราคาดันไม่มี เลยกะว่าไว้ไปดูที่สาขาอื่นก็แล้วกัน

เข้าบ้านปุ๊บก็กินเลย ปรากฏว่ากินแค่ข้าวมันไก่กล่องเดียวอิ่มเว้ย นี่เป็นผลจากการออกกำลังกายหนักหรือเปล่าเนี่ย เลยกินไม่ค่อยลง แต่แบบนี้ก็ดีนะ ผอมแน่ ๆ

ป.ล. เดี๋ยวนี้ติด อะฮิ ๆ ๆ เพราะว่าไปอ่าน การ์ตูนที่ www.iampetdo.com บ่อย มันตลกดี ชอบแคแรคเตอร์ด้วย โคตรกวนตีนเลย 5555

จากนั้นก็อัพบล็อก Songs of ‘90 ไป 2 เอนทรี่แล้วก็นั่งเล่นเน็ต รอวิมารับไปซื้อนมให้ลูก พอวิมาก็ออกไปภัณฑุฯ กัน เราก็ได้ ผัดสะตอมาถุงนึง กินกับกับข้าวอย่างอื่นที่บ้าน วันนี้แม่วิทำ ผัดขิง กับ ต้มเห็ดหอมกระดูกหมู

พอกลับมาก็มาเล่นกับลูก จับอุ้มนั่งบนตักแล้วก็ถ่ายรูป ได้รูปดี ๆ มาด้วย

ดูรูปนี้แล้วหน้าเหมือนกันเลย คิ้วกับตาเหมือนเลยล่ะ แต่ตาดำลูกจะใหญ่กว่าเรานะ

เสร็จแล้วก็เตรียมตัวจะไปขี่จักรยาน แต่ลูกดันไปอึใส่หลังพี่ตั๋ม เพราะพี่เอ้จับไปนั่งเล่นบนหลังพี่ตั๋มที่กำลังนอนตะแคงอยู่ แล้วลูกก็ขี้รด 555 ขำกันทั้งบ้าน เราก็ช่วยล้างก้นลูกเสร็จ ก็ออกไปขี่จักรยาน

วันนี้ขี่เข้าไปในเขาหมอน เส้นนี้เคยขี่มาแล้ว แต่คราวก่อนไปทะลุสนามกอล์ฟแล้วก็เลยไปจนออก กิโล 10 แต่คราวนี้พอขี่ไปถึงสนามกอล์ฟ ก็เจอแต่รั้วกั้น เข้าไปเหมือนแต่ก่อนไม่ได้แล้ว เลยต้องขี่ไปตามทาง ก็ไปออกตรงถนนเชื่อมระหว่างแยกเจกับแยกเกษมพล ระหว่างทางก็มีธรรมชาติสวยงาม มีไร่สัปปะรด สวน บ้านคนเล็กน้อย บ้างที่นี่ดูเป็นต่างจังหวัดมาก ๆ รู้สึกดีที่สัตหีบมีธรรมชาติให้สัมผัสใกล้ชิดเหมือนกัน

เนื่องจากเส้นทางนี้ไม่ค่อยมีรถวิ่งเลย มีแต่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาประมาณ 2 คัน ทำให้เราขี่และถ่ายรูปได้เต็มที่ ขณะขี่ ๆ อยู่ก็ถ่ายได้ ไม่อันตรายเลย ก็เลยได้รูปในมุมแปลก ๆ มาด้วย

ขากลับย้อนกลับเข้ามาทางเขาหมอน แต่เป็นเส้นที่เราใช้ทะลุไปออกถนนเส้นนั้นเป็นประจำ ซึ่งเป็นคนละทางกับขามา แต่จะไปบรรจบกันที่ช่วงหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นก็เริ่มมืดแล้ว จนในที่สุด มันก็มืดจนได้ ก็ค่อนข้างน่ากลัวนิดนึง อยากได้ไฟหน้า กับ ไฟท้าย แต่ตอนนี้ยังไม่มีตังค์ คงต้องรอเบี้ยเลี้ยงออก หรอือไม่ก็รอเงินเดือนเดือนหน้า ถึงจะได้ซื้อ เพราะเดือนนี้ก็ใช้ไปเยอะเหมือนกัน

แต่นอกจากกลัวรถใหญ่มองไม่เห็นแล้ว อย่างอื่นก็ไม่ได้กลัวอะไร เพราะนี่คือแถวบ้าน ตอนที่ไปที่ผาแต้มสิ น่ากลัวของจริง ขนาดนั่นมอเตอร์ไซค์นะ ยังน่ากลัวเลย แล้วถ็ถึงบ้านตอนเกือบทุ่ม ใช้เวลาไป 1 ชม. 14 นาที 28 วินาที ระยะทาง 22.44 กม. เบิร์นแคลอรี่ไป 284.2 kcal

กลับมาถึงก็ตัดผมต่อ เพราะว่าผมเริ่มยาวเห็นหัวล้านชัดแล้ว ก็เลยต้องตัดเพื่อพรางหัวล้านต่อ เสร็จแล้วก็อาบน้ำ ให้วิมาเล็มผมที่ตัดไม่หมดออก แล้วก็กินข้าว กินข้าวเสร็จก็ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปซื้อขนมที่ 7-11 แต่จริง ๆ แล้วจะไปซื้อปังเย็น สาเหตุที่ขี่ออกไปเพราะว่า ไม่ได้สตาร์ทมอเตอร์ไซค์เลย ตั้งแต่ซื้อจักรยาน ก็อาทิตย์กว่าได้แล้ว กลัวจะสตาร์ทไม่ติดและแบตฯหมด เลยต้องเอาออกไปใช้บ้าง

นี่ก็คิดว่า อาทิตย์หนึ่งคงต้องขี่ไปไกล ๆ อย่างที่เรือ หรือตลาดสักครั้ง เพื่อให้มันได้ใช้บ้าง ไม่งั้นเดี๋ยวจะพัง ต้องเสียตังค์ซ่อมอีก

วันนี้แม่วิ ให้ดูว่าไทเกอร์จับขวดนมเองได้แล้ว ซึ่งจริง ๆ มันก็จับมาได้ตั้งแต่ 3 เดือนแล้วล่ะ แต่เดี๋ยวนี้จับได้นานขึ้น แต่ว่าอย่างอื่นไม่ค่อยจับนาน จะจับแล้วก็ปล่อย มีอีกอย่างที่ชอบจับนาน ๆ ก็คือแว่นเรา ชอบจับแว่นแล้วก็ถอดแว่นออกจากหน้า แล้วก็เอาไปถือเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาให้เสียวตก

ตกบ่ายก็นั่งเขียนบทความต่อ ยังไม่เสร็จเลย ได้ไปแค่ย่อหน้าเดียวเอง กว่าจะเขียนได้ย่อหน้านึงนี่ต้องอ่าน source เยอะมาก แม้ว่าจะเอาข้อมูลนั้นมาใช้แค่เล็กน้อยก็ตาม แต่ก็ดีอย่างทีทำให้เรามีความรู้มากขึ้น เอาไปคุยกับใครเค้าได้ก็แล้วกัน

พอ 5 โมงก็ออกไปซิ่งละ คิดถึงจัง ไม่ได้ขี่มาสามวันแล้ว ก็ขี่ออกไปร้านดอกดินก่อน ไปดูว่าที่วางกระติกน้ำมารึยัง ปรากฏว่ายังไม่มา แล้วก็ขี่เข้าไปใน กร. ผ่านหน้าวัง แล้วก็เลยออกไปเข้าฐานทัพฯ เพื่อมุ่งหน้าขึ้นเขากรมหลวงฯ พอผ่านทางชันมาได้ ก็เกือบ 6 โมงแล้ว เห็นทางแยกลง นย. เกือบจะถอดใจแล้วเชียว แต่ในที่สุดก็กัดฟันไปต่อ มีลงจากรถไปจูงบ้าง เพราะว่าทางมันชันมาก ขี่ขึ้นจะเปลืองแรงกว่า และในที่สุดก็ไปจนถึงแต่ก็เลยหกโมงแล้ว และพระอาทิตย์กำลังจะตก ก็เลยขอน้ำทหารกิน ซึ่งก็มีตู้น้ำดื่มพอดี ค่อยยังชั่ว

ไหว้เสด็จเตี่ย อธิษฐานขอพรให้ไปได้ดีกับงานชิ้นใหม่นี้ ขอว่าถ้าติดปัญหาอะไรขอให้เจอทางออกไวไว แล้วก็ช่วยคุ้มครองครอบครัวให้ปลอดภัยด้วย หลังจากนั้นก็ถ่ายรูปจักรยานไว้เป็นหลักฐานว่าขึ้นมาแล้ว

แล้วก็ลงไปถ่ายรูปตรงจุดชมวิวอีกหนึ่งจุด

พอลงไปถึงทางออก นย. ปรากฏว่าทางออกปิดแล้ว มีหีบเพลงมากั้นด้วย ก็เลยถ่ายรูป(อีกละ) แล้วก็ยกจักรยานข้ามหีบเพลง แล้วเอาจักรยานลอดที่กั้นมาอีกที

เนื่องจากว่าพระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน ก็เลยแวะถ่ายรูปที่ชายทะเลหาดเตยงาม กับอนุสาวรีย์ทหาร นย.อีกหน่อย แล้วก็ขี่กลับ

ขากลับถนนมืดแล้ว คิดถึงไฟหน้า กับไฟท้ายเลย เมื่อไหร่เบี้ยเลี้ยงจะออกนะ อยากได้แล้วอะ เพราะว่าขี่ตอนกลางคืนหลายวันแล้วนะเนี่ย อันตราย เดี๋ยวจะโดนรถล่อเอาไปกินซะก่อน ที่ร้านดอกดินเค้าก็จะให้มาใช้ก่อนนะ แต่เกรงใจอะ เผื่อเค้าขายออกได้ก่อนก็ดี เกิดมีคนมาเอาแล้วไม่ได้ เค้าก็เสียโอกาสเนอะ

วันนี้ขี่ไปได้ 23 กม. เวลารวมไปกลับ 1 ชม. 30 นาที เบิร์นแคลอรี่ไป 294.6 kcal ระยะทางรวม 100 กม.แล้ว

กลับมาก็กิน ราดหน้าหมี่กรอบไป 2 จาน เมื่อไหร่จะผอมเนี่ย แต่ก็หวังนะ ว่าอีกเดือนนึง น้ำหนักจะลดไปสัก 10 โล แต่ตอนนี้เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้แฮะ

กินเสร็จก็ไปเปลี่ยนชุดเป็นเครื่องแบบในรถโจ้ แต่ตายห่าลืมเอาเข็มขัดมา ก็เลยต้องออกไปซื้อสายเข็มขัดใหม่อีก เดินเมื่อยและเหงื่อออกเพียบเลย ซวยจริง ๆ สงสัยว่าเข็มกลัดจะตกอยู่ในห้องรีดผ้าที่เรือ เพราะว่าตอนแขวนเสื้อเราเอาพาดไว้กับกางเกงแล้ว แต่มันคงร่วงมาตอนกลางคืน ทำให้เราไม่เห็น

เสร็จแล้วก็เข้ามาที่งาน คนเยอะมาก แต่เป็นคนที่มาจัดงานซะส่วนใหญ่ ซึ่งงานนี้ ผบ.ทร. มาเปิดงาน แต่ท่านเองก็ไม่ได้เดินดูของ กร.เลย เดินผ่าน ๆ อย่างเร็ว ๆ ทำให้รู้สึกว่า ท่านไม่สนใจ กร.เลยเหรอ ทั้ง ๆ ที่เป็นหน่วยงานที่เป็น Core Competency ของกองทัพเรือแท้ ๆ ก็ได้แต่เศร้าเสียใจลึก ๆ อะนะ แต่จะทำอย่างไรได้

กลางวันไปกินข้าวกับไหล ที่ทำงานอยู่ที่วังเดิมอยู่แล้ว โจ้ และก็ตูด กินส้มตำกันที่หลัง ศูนย์ภาษา งานนี้โจ้กับเราก็เลี้ยงไหล กับตูด เพราะว่านาน ๆ ทีเจอกัน แล้วเราสองคนมี Sea Rate สองคนนั้นไม่มี แต่ไหลก็มาเลี้ยงกาแฟคืนที่หน้าวังเดิม แต่ตูดกลับไปทำงานก่อน

ตอนบ่ายก็ไม่ค่อยมีอะไรแล้ว เลยไปดูมอเตอร์ไซค์ BMW ของสห.หน่อย น่าขี่ดีเหมือนกัน คันโตมากเลย ท่าทางจะหนักน่าดู แต่สวยดี

พอสักบ่ายสามงานก็เลิกแล้ว เพราะว่าไม่มีคนมาดูเลย เราก็เลยเก็บของกลับกัน แต่เรายังกลับไม่ได้ เพราะต้องรอพี่แก๋งมารับก็เลยไปที่ทำงานไหล นั่งคุยกับเพื่อนไปเรื่อยเปื่อย จนมันเลิกงาน พี่แก๋งก็ยังไม่เสร็จธุระ ก็เลยเดินตามไหลผ่านวัดอรุณไปส่งที่รถที่จอดอยู่ใน สห. โอ้โห เพื่อนไฮโซมากเลย ขับ Camry ป้ายแดงเลยทีเดียว เสร็จแล้วก็ติดรถมาลงหน้าวังเดิมนั่นแหละ แล้วก็เลยแวะเข้าไปนั่งร้านกาแฟเมื่อตอนกลางวัน เพื่อรอพี่แก๋งมารับ จนถึง 5 โมงกว่าพี่ก็โทรมาบอกว่าเสร็จธุระแล้ว เดี๋ยวจะออกมารับ แต่จะโทรมาอีกที เราก็นึกว่าไม่นาน เลยเดินเข้าไปรอในวังเดิม แต่ปรากฏว่านานว่ะ 6 โมงกว่า ๆ ถึงจะได้เจอ

ถึงสตูดิโอสามทุ่มกว่า ๆ เพราะแวะกินบะหมี่ กับบ้านแก พอมาส่งเราที่สตูดิโอเสร็จ พี่เค้าก็รีบไปรับลูกต่อ เราก็นั่งดูสารคดีที่พี่เค้าทำไว้ไปเรื่อย ๆ ดีทุกอันเลย โชคดีแล้วที่จะได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้ แล้วซัก 4 ทุ่มกว่า ๆ พี่ก็มาถึง แล้วก็เริ่มคุยเรื่องงานกันเลย และก็ได้เรื่องข้อสรุปของโฮสต์ ค่าใช้จ่ายที่เราจะได้ ซึ่งงานี้จะได้ตัว iMac ใหม่นี่ไปใช้ทำงานด้วย โอ้ววววว สุดยอดเลยอะ แล้วก็มีค่าใช้จ่ายต่อเดือนหมื่นนึง เป็นค่ารถเวลาไปทำงาน เข้ากรุงเทพฯ ค่าอินเตอร์เน็ต ค่าจิปาถะ ซึ่งทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยทีเดียว พอคุยงานเสร็จพี่เค้าก็กลับ  เราก็ทดลองดูหนังใน iMac โอ้โห สุดยอดเลยวะ ชัดเต็มตาดีแท้ สีสัน ความคมชัดนี่แจ่มแมวไปเลย

คืนนี้ก็นอนที่นี่อีกหนึ่งคืน แต่ไม่ต้องตื่นเช้ามาแล้ว เพราะพรุ่งนี้ไม่มีอะไรที่งาน KM แล้ว ก็ให้น้องกับเพื่อนดูแลไป เราทำงานที่นี่ก่อนแล้วค่อยไปตอนสาย ๆ

พูดถึงงานนี้หน่อย : งานนี้เป็นงานทำสารคดี ทร. แต่ในส่วนของงานที่เราทำจะเป็นส่วนของงานเว็บไซต์ของสารคดี ทร. ตัวนี้ ซึ่งเราจะคุมในส่วนของเว็บทั้งหมด ยกเว้นเรื่องการดีไซน์ ที่จะให้พี่แก๋งออกแบบในภาพรวมก่อน แล้วเราค่อยมาทำให้อยู่ในรูปของ Web Form หลังจากนั้นเราก็จะเป็นคนที่คอยนำวีดีโอที่ตัดต่อแล้วมาลงในเว็บ ให้ประชาชนได้เข้ามาดู นอกจากนีัก็ทำ SEO หาของมาใส่ในเว็บ โปรโมทเว็บ ซึ่งอีกหน่อยพองานนี้ลงตัวแล้ว เราก็จะไปจับงานทำสารคดีด้วย โดยอยากทำในส่วนของการเขียนบท ซึ่งตัวพี่แก๋งเองก็คิดว่าถ้าอิ่มตัวกับงานสารคดีแล้ว ก็จะให้คนอื่นทำแทน แล้วแกจะไปทำหนังแทน ซึ่งเรื่องนี้เราคิดตรงกันคือ เรื่องยุทธนาวีเกาะช้าง ซึ่งงานนี้เราเอ่ยปากเลยว่าขอมีส่วนร่วมด้วยเถอะ อยากเขียนบทภาพยนตร์ เพราะเป็นความฝันจริง ๆ ตั้งแต่เด็กแล้ว

ตอนนี้โอกาสของเราก็มาถึงแล้ว รอมาถึง 10 กว่าปีเลยทีเดียว งานนี้จะไม่ยอมให้พลาด หรือปล่อยให้หลุดมือไปแน่ ๆ คิดว่างานนี้จะเปลี่ยนชีวิตเราแน่นอน และคงจะทำงานอย่างมีความสุขแน่ ๆ

เสร็จงานแล้วก็ไปนั่งกินข้าวกลางวันกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยว สั่งก๋วยเตี๋ยว หมูสะเต๊ะ ลูกชิ้นปิ้งมากินกัน สมาชิกก็มี 5 คน เรา โจ้ พี่ตู่ โป่ง นัส อิ่มแล้วก็แยกย้ายกันกลับ ส่วนเราไปหาพี่โต้ง กับ โจ้ ที่วังเดิม เพราะโจ้มันมีธุระกับพี่เค้า เราก็ไปเป็นเพื่อนเฉย ๆ เพราะว่าเราต้องรอเจอพี่แก๋ง ตอนเย็นที่เซ็นทรัล ปิ่นเกล้า แล้วก็ไม่รู้จะไปไหน ก็เลยตามโจ้ไป

พอราว ๆ บ่ายกว่า ๆ โจ้ คุยธุระเสร็จ ก็จะกลับบ้านแล้ว แต่เราให้ไปส่งที่เซ็นทรัล ปิ่นเกล้าก่อน จะได้ไม่ต้องนั่งรถเมล์ไปเอง พอไปถึงก็ราว ๆ 2 โมงกว่า ๆ ยังไม่ถึงเวลานัด ก็ไปหาซื้อของใช้ส่วนตัว พวกยาสีฟัน แปรงสีฟัน อุปกรณ์อาบน้ำ เพราะว่าไม่ได้เตรียมมาเลย ทีแรกกะว่าจะกลับไปนอนบ้าน แต่เปลี่ยนแผนกระทันหัน เพราะนัดเจอกับพี่แก๋ง แล้วจะเลยไปนอนที่สตูดิโอ หรือ โรงพิมพ์ใหม่ของแกเลย

พอซื้อของเสร็จก็เดินเข้า Starbucks เพราะไม่รู้จะไปไหน เราก็นิสัยเดิม ๆ ก็มีแต่เข้า Starbucks นี่แหละ โชคดีที่มีปลั๊กไฟว่างด้วย ทีแรกไม่เห็นหรอก นั่งเล่น PSP รอ พอเหลือบไปเห็นโต๊ะข้าง ๆ ต่อโน๊ตบุ๊คเล่นอยู่ เราก็มองตามสายไฟไป อ้าว มีว่างอยู่อีกรูนี่หว่า ก็เลยจัดการเสียบเลย แล้วก็เลยได้เล่นเน็ตรอเพลิน ๆ ละ

ราว ๆ 3 โมงกว่า พี่แก๋งก็โทรมา แล้วก็ไปเจอกันที่ B2S แล้วก็ลงมากินข้าวกันที่ ขนมจีนบางกอก เราก็นั่งกินไปคุยกันไป มีทั้งเรื่องงาน เรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับงานที่พี่เค้าไปทำมา ซึ่งทำให้เราขนลุก ตาโต และตื่นเต้น เพราะนั่นมันเป็นงานที่เราใฝ่ฝันเลยล่ะ

พอกินอิ่มแล้วก็ไปโรงพิมพ์ต่อเลย ระหว่างทางยังคุยกันไปอีกหลายเรื่อง ก่อนจะถึงโรงพิมพ์ก็แวะเข้าไปที่บ้านใหม่แกก่อน เจอพี่เพ็ญ กับลูกสาวสองคน น้องปอนด์คนนึง แต่คนเล็กเราไม่เคยเจอมั้ง เลยจำชื่อไม่ได้ แต่น้องอาร์ตไม่อยู่ ไปเรียนพิเศษ ตอนนี้โตจนเข้ามัธยมฯแล้ว

เสร็จธุระบ้านพี่เค้าแล้วก็ไปที่โรงพิมพ์ต่อ ซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน พอไปถึงก็รู้สึกคุ้นเคยทันที เพราะแม้จะเปลี่ยนสถานที่ แต่การจัดร้านยังเหมือนเดิมเป๊ะเลย ชั้นล่างวางเครื่องพิมพ์ ชั้นสองทำเพลท ชั้นสามเป็นออฟฟิศเกี่ยวกับงานสิ่งพิมพ์ แต่ชั้นสี่ ที่โรงพิมพ์เดิมไม่มี เป็นสตูดิโอตัดต่อสารคดี ชั้นนี้จะมีห้องใหญ่ห้องเดียว แต่ซอยเป็นห้องเล็กสองห้อง คือห้องตัดต่อ 2 ห้อง กับห้องประชุมหรือห้องนั่งเล่นคุยงานอีกหนึ่งห้อง ทั้งหมดก็ไม่ใหญ่อะไร เป็นสตูดิโอเล็ก ๆ แต่น่าใช้ชีวิตอยู่มาก ๆ

พอถึงที่นี่พี่เค้าก็แนะนำให้รู้จักกับ แจ๊ค คนตัดต่อสารคดี แล้วก็แนะนำพวกเครื่อง ซึ่งเครื่องใหม่มาก เป็น iMac ตัวใหม่ล่าสุดเลย ส่วนตัว iMac รุ่นแรก เจ๊งบ๊ง หายไปไหนแล้วไม่รู้ ตัวนั้นดีไซน์สวย ชอบมากเลย เสร็จแล้วก็คุยเรื่องงานกันต่อนิดหน่อย ก่อนที่พี่เค้าจะขอตัวไปรับน้องอาร์ตที่โรงเรียนกวดวิชา

คืนนั้นก็แยกย้ายกันเท่านั้น เราก็นั่งเล่นเน็ต กับลองใช้งาน iMac ใหม่ดู ซึ่งเท่าที่ลองดูก็ยังไม่เห็นอะไรแปลกใหม่เท่าไหร่ แต่ดีขึ้นตรงที่เมาส์กดคลิ๊กขวาได้แล้ว ส่วนคีย์บอร์ดกับเมาส์ก็เป็นแบบไร้สายหมด โคตรจะเจ๋งเลย

คืนนี้อยู่ถึงตีหนึ่ง ดึกกว่านี้ไม่ได้แล้ว เพราะว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า เพื่อจะออกไปงาน KM แต่เช้า ส่วนที่นอนก็เป็นโซฟาแบบพับเป็นที่นอนได้ ก็นอนสบายดีเหมือนกัน แต่สั้นไปหน่อย นอนเหยียดยาวแล้วขายื่น เลยต้องนอนตะแคงแล้วงอเข่าเอา

เส้นทางแรกจากบ้านไปร้านดอกดิน เสร็จแล้ววนเข้า กร. วิ่งเลียบชายหาดไปเรื่อย ๆ และแวะถ่ายรูปที่ หาดหน้าสโมสรเรือใบ

เสร็จแล้วขี่ผ่านเข้าประตู สอ. ไปทางหาดเทียนทะเล ไปเลาะ ๆ ออกทางขึ้นเขาไปบ้านรับรอง ผบ.ทร. ตรงจุดนี้แวะถ่ายรูปตรงที่เดิม ที่เคยเอาจักรยานคันเก่ามาถ่ายเหมือนกัน นี่ยึดติดกับจักรยานคันนั้นมากเลยนะ จนบัดนี้แล้วก็ยังไม่ลืม

จากจุดนั้นขี่ลงเนินเข้าไปที่บ่อเต่า ขี่ลงไปยังสะพานปลา แวะถ่ายรูป แล้วก็ออกไปบ้านพัก แต่ทางตันเลยต้องย้อนกลับเข้าถนนใหม่

แล้วเข้าสวนสาธารณะ ขี่วนรอบนึง แล้วก็ขี่ออกจากสวนสาธารณะไปวนตามกองพันต่าง ๆ แล้วก็ไปสนามไดรฟ์กอล์ฟ เจอพี่เก่งกำลังไดรฟ์กอล์ฟอยู่เลยแวะอวดจักรยานใหม่ เสร็จแล้วก็ออกถนนสุขุมวิทขี่กลับบ้าน