กลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้ง แต่ไม่รู้จะเขียนไปอีกเท่าไหร่

กลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้งแล้ว หลังจากที่ห่างหายจากการเขียนไปราวๆ 10 เดือน (จะครบปีแล้ว) ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเขียนไปได้อีกสักกี่น้ำ ทีแรกก็ตั้งใจว่าจะค่อยๆ มาเขียนย้อนหลังไปเรื่อยๆ ซึ่งยังไงๆ ก็คงต้องเขียนล่ะ ชีวิตช่วงที่หายไปมีเรื่องราวมากมายที่ควรบันทึก ก็เสียดายอยู่ที่ไม่ได้บันทึก แต่มันก็ขี้เกียจเนอะ เอาเป็นว่า ก็ค่อยๆ เก็บรายละเอียดย้อนหลังไปเรื่อยๆ คิดอะไรได้ก็ค่อยเขียน ไดอารี่นี่มัน edit ได้เรื่อยๆ นี่ ไม่เดือดร้อนอยู่แล้ว

วันนี้ก็เป็นวันก่อนวันแม่ แต่งกายด้วยชุดขาวน้อย งานการก็ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่ เพราะเป็นช่วงพักก่อนออกทะเลอีกครั้งหนึ่ง ดังนั้นครึ่งวันบ่ายก็เลยขอลาดีกว่า มานั่งทำงานชิลๆ แถว “พันธุ์หมาบ้า” เผื่อจะได้บทความดีๆ สักหนึ่งบทความ แต่ที่แน่ๆ ได้อัพไดอารี่สักที

อันที่จริง มานั่งแถวๆ นี้เพื่อรอพัสดุด้วย สั่งหนังสือ ธี.วี. กับ Sphere ของน้อง Cocon แล้วก็หนังสือของตัวเองอีก 12 เล่มจากศูนย์หนังสือจุฬา ที่สั่งให้ผู้การณรงค์ 10 เล่ม อยากให้มาวันนี้เลย จะได้ไปเก็บเงินผู้การเลย ไม่งั้นต้องรอไปถึงอาทิตย์หน้า ตอนนี้จนกรอบแล้ว 555 แต่ตอนนี้กยังไม่มาเลยอะ

วันนี้ลูกไปพิษณุโลกกับตายายวันที่สองแล้ว ยายบอกว่าร้องหาแม่ตอนเที่ยงคืนกับตีสาม คิดว่าไป 5 วันนี่คงจะชินกับการไม่เจอแม่ได้มั้ง ลูกไม่อยู่ก็คิดถึงลูกเหมือนกันนะ แต่ว่าก็ชินแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้เจอลูกตั้งเป็นเดือน แต่แม่มันก็ยังบ่นๆ คิดถึงอยู่เหมือนกัน