อินเตอร์เน็ตช่วยได้

วันนี้นั่งหาข้อมูลสีทนความร้อนจากอินเตอร์เน็ตอยู่นาน แต่ก็ได้ข้อมูลมาครบ ทั้งข้อมูลสีที่ต้องการ , ราคา , เช็คได้ว่ามีของหรือเปล่า , ร้านที่จำหน่าย เรียกว่าอินเตอร์เน็ตช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลย ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงขับรถออกไปตระเวนตั้งแต่ ระยอง ยัน พัทยา นู่นแหละ แต่เดี๋ยวนี้ จะให้ทำแบบนั้นคงไม่ไหว น้ำมันมันแพงเกินไป บวกค่าน้ำมันเข้าไป ราคาของแพงเกินจริงไปเพียบเลย

ข้อมูลแรกที่โผล่ขึ้นมาเลยคือ Rust-Oleum ยี่ห้อนี้มีสีดำด้วย ทนอุณหภูมิได้สูงตามต้องการ เลยโทรไปที่บริษัท ถามว่ามีตัวแทนจำหน่าย แถว ๆ พัทยา , ระยอง หรือเปล่า สัตหีบ ไม่ต้องถามเลย ไม่มีแน่นอน ก็มีที่ระยองร้านเดียว แต่พอโทรไปเช็คของปรากฏว่าไม่มี ทางร้านไม่ได้สั่งสีตัวนี้เข้ามา เพราะคนไม่นิยม อ้าว ซวยแล้วงัย สุดท้ายก็เลยต้องหาที่อื่น ก็ไปได้ร้านในกรุงเทพฯ แถว ๆ อุดมสุข ไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่ เส้นทางก็คุ้นเคย ก็เลยเอาร้านนี้เลย

พอโทรไปสั่งของแล้ว ก็กะว่าจะให้ทางร้านส่งให้ แต่ทางร้านก็บอกว่า ของน้อยเกินไป แค่ 2 กระป๋อง เค้าส่งให้ไม่ได้ ก็เลยต้องหาคนไปซื้อแล้วหิ้วมาเอง ที่แรกจะให้จ่าจีไป เพราะว่าต้องเข้าไปเอาของที่กรมพลาฯ อยู่แล้ว แต่ว่าคุยกันยังไม่ทันรู้เรื่อง ก็หนีไปซะแล้ว ก็เลยต้องไปเอง โดยจะไปพรุ่งนี้ ส่วนวิธีนำกลับยังไม่ได้คิด ถ้าไม่โทรตามจ่าจีให้มารับกลับด้วย ก็คงต้องขึ้นรถกลับเอง

ตอนเย็นออกไปวิ่ง วันนี้วิ่งได้ 17 กว่านาที เยอะกว่าเมื่อวานนี้ 2 นาที แล้วก็เดินเรื่อยเปื่อยอีกร่วม 10 นาที สัญญาณดีของการออกกำลังกายมาถึงแล้ว อิอิ

ตอนกลางคืนก็เก็บห้องไปไว้ห้องไอ้หมู เพราะว่าห้องนี้จะมีนายนาวามานอน เรากับ ชก. เลยต้องระเห็จไปนอนห้องไอ้หมู เรานอนเตียงบน น้องชก. นอนกับพื้น ช่วยไม่ได้นะ โสฯ ต่ำนี่นา

ออกเรือเที่ยวหน้านี้ คนแน่นมาก ๆ นายทหารนอนห้องละ 3 คนทั้งนั้น แต่ละห้องต้องมีนอนพื้นหมด เลี่ยงไม่ได้ เฮ้อ ลำบากนะเนี่ย แต่ช่างเถอะ แค่ไม่กี่วันเอง แต่ถ้าไปออสเตรเลีย 40 กว่าวัน เจอสภาพแบบนี้นี่แย่เลยนะเนี่ย